Reformowany Kościół Katolicki w Polsce

Zbiór Wiary Reformowanego Kościoła Katolickiego w Polsce

W Imię Boga Wszechmogącego: Ojca, Syna i Ducha Świętego – Wyznajemy, że podstawą wiary Reformowanego Kościoła Katolickiego w Polsce jest Słowo Boże objawione w Biblii i wyrażone w starożytnych wyznaniach wiary: Symbolu Apostolskim, Wyznaniu Nicejskim i Konstantynopolitańskim, Wyznaniu Chalcedońskim, Wyznaniu Atanazjańskim, oraz to zapisane poniżej.

Apostolski Symbol Wiary:
Credo Apostolskie, zwane też Apostolskim Wyznaniem Wiary, Symbolem Apostolskim, to symbol chrzcielny i formuła liturgiczna używana powszechnie przez Kościół Zachodni. Według tradycji Symbol został sformułowany przez samych Apostołów Pańskich.

Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego,
Stworzyciela nieba i ziemi,
i w Jezusa Chrystusa,
Syna Jego jedynego, Pana naszego,
który się począł z Ducha Świętego,
narodził się z Marii Panny,
umęczon pod Ponckim Piłatem,
ukrzyżowan, umarł i pogrzebion,
zstąpił do piekieł;
trzeciego dnia zmartwychwstał,
wstąpił na niebiosa,
siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego,
skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych.
Wierzę w Ducha Świętego,
Święty Kościół powszechny,
świętych obcowanie,
grzechów odpuszczenie,
ciała zmartwychwstanie
i żywot wieczny.

Konstantynopolitańskie Wyznanie Wiary
Konstantynopolitańskie Wyznanie Wiary zostało ustalone na Soborze Konstantynopolitańskim I zwołanym przez Teodozjusza, cesarza Wschodu, na maj 381 roku jako synod biskupów wschodnich. Konstantynopolitańskie Wyznanie Wiary, znane też jako Wyznanie Wiary 150 Ojców oraz Credo Konstantynopolitańskie, zostało zatwierdzone jako oficjalne wyznanie wiary Kościoła na Soborze w Chalcedonie w 451 roku. Ponieważ bardzo przypomina Wyznanie Wiary 318 Ojców przyjęte przez Sobór Nicejski I (325r.), bywa nazywane Nicejsko -Konstantynopolitańskim Wyznaniem Wiary. Różni je to, że Konstantynopolitańskie Wyznanie Wiary zawiera rozwiniętą naukę o Duchu Świętym.

Wierzę w jednego Boga, Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi, wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych. I w jednego Pana Jezusa Chrystusa, Syna Bożego Jednorodzonego, Który z Ojca jest zrodzony przed wszystkimi wiekami. Bóg z Boga, Światłość ze Światłości, Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego, Zrodzony, a nie stworzony, współistotny Ojcu, a przez Niego wszystko się stało. On to dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba. I za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem. Ukrzyżowany również za nas pod Poncjuszem Piłatem poniósł mękę i został pogrzebany. I zmartwychwstał trzeciego dnia, jak oznajmia Pismo. I wstąpił do nieba; siedzi po prawicy Ojca. I powtórnie przyjdzie w chwale sądzić żywych i umarłych, a Królestwu Jego nie będzie końca. Wierzę w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, który od Ojca i Syna pochodzi; Który z Ojcem i Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę; który mówił przez Proroków. Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół. Wyznaję jeden chrzest na odpuszczenia grzechów. I oczekuję wskrzeszenia umarłych. I życia wiecznego w przyszłym świecie. Amen.

Tłumaczenie wg: Dokumenty soborów powszechnych, t. 1, Kraków 2007, s. 69.

Wierzymy w jednego Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciele nieba i ziemi, wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych; i w jednego Pana Jezusa Chrystusa, syna Bożego jednorodzonego, zrodzonego z Ojca przed wszystkimi wiekami, światłość ze światłości, Boga prawdziwego z Boga prawdziwego, zrodzonego a nie uczynionego, współistotnego Ojcu, przez którego wszystko się stało; który dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba i przyjął ciało za sprawą Ducha Świętego z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem. Został ukrzyżowany za nas pod Poncjuszem Piłatem, poniósł mękę i został pogrzebany i zmartwychwstał dnia trzeciego według Pism, i wstąpił do nieba i siedzi po prawicy Ojca, i znowu przyjdzie w chwale sądzić żywych i umarłych, którego panowaniu nie będzie końca. I w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, który od Ojca pochodzi, którego należy czcić wraz z Ojcem i Synem, który przemawiał przez proroków. W jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół. Wyznajemy jeden chrzest dla odpuszczenia grzechów. Oczekujemy zmartwychwstania umarłych i życia w przyszłym wieku. Amen.

Wyznanie Atanazjańskie:
Atanazjańskie Wyznanie Wiary powstało w V wieku. Wśród jego autorów wymienia się Atanazego (295-373) i Ambrożego (340-397).

Ktokolwiek chce być zbawionym, przede wszystkim potrzeba, aby wyznawał katolicką wiarę. Której jeśliby kto nie zachował całej i nienaruszonej, ten niewątpliwie zginie na wieki. Wiara zaś katolicka jest ta: abyśmy Boga jednego w Trójcy, a Trójcę w jedności czcili. Ani nie mieszając osób, ani nie rozdzielając istoty. Inna jest bowiem osoba Ojca, inna Syna, inna Ducha Świętego. Lecz Ojca i Syna i Ducha Świętego jedno jest Bóstwo, równa chwała, współwieczny majestat Jaki Ojciec, taki Syn, taki Duch Święty Niestworzony Ojciec, niestworzony Syn, niestworzony Duch Święty. Niezmierzony Ojciec, niezmierzony Syn, niezmierzony Duch Święty. Wiekuisty Ojciec, wiekuisty Syn, wiekuisty Duch Święty. Wszelako nie trzej wiekuiści, lecz Jeden wiekuisty. Jako też nie trzej niestworzeni, ani trzej niezmierzeni, lecz Jeden niestworzony i Jeden niezmierzony. Także wszechmogący Ojciec, wszechmogący Syn, wszechmogący Duch Święty. A jednak nie trzej wszechmogący, lecz jeden Wszechmogący. Tak Ojciec Bogiem, Syn Bogiem, Duch Święty Bogiem. A przecie nie trzej bogowie, lecz jeden jest Bóg. Tak Ojciec Panem, Syn Panem, Duch Święty Panem. A przecie nie trzej panowie, lecz jeden jest Pan. Gdyż jak pojedynczo każdą osobę, Bogiem i Panem wyznawać Chrześcijańska prawda nam każe, tak trzech bogów lub trzech panów utrzymywać katolicka wiara zabrania. Ojciec od nikogo nie utworzony, ani stworzony, ani zrodzony. Syn od Ojca samego jest nie utworzony, ani stworzony, ale zrodzony. Duch Święty od Ojca i Syna, nie utworzony, ani stworzony, ani zrodzony, lecz pochodzący. Jeden więc Ojciec nie trzej ojcowie, jeden Syn nie trzej synowie, jeden Duch Święty nie trzej duchowie święci. A w tej Trójcy nic wcześniejszego albo późniejszego, nic większego albo mniejszego, ale wszystkie trzy osoby są sobie współwiekuiste, i równe. Tak więc we wszystkim i wszędzie, jak już wyżej powiedziano, i w Trójcy jedność, i w jedności Trójcę czcić należy. Kto więc chce być zbawionym, tak niechaj o Trójcy trzyma. Ale potrzeba też jest dla wiekuistego zbawienia, Wcielenie Pana naszego Jezusa Chrystusa wiernie wyznawać. Jest więc wiarą prawą, byśmy wierzyli i wyznawali, iż Pan nasz Jezus Chrystus Syn Boży, jest Bogiem i Człowiekiem. Bogiem jest zrodzonym z istoty Ojca przedwiecznie, a człowiekiem urodzonym z istoty Matki na ziemi. Bóg doskonały, człowiek doskonały z duszy rozumnej i ciała ludzkiego złożony. Równy Ojcu wedle Bóstwa: niższy od Ojca wedle ludzkiej natury. Który chociaż Bogiem jest i człowiekiem: nie dwóch jednak lecz jeden jest Chrystus. Jeden zaś nie przez przemianę Bóstwa w ciało: lecz przez przybranie ludzkiej natury do Bóstwa. Jeden najzupełniej, nie przez zlanie się natur, lecz przez jedność osoby. Albowiem jak dusza rozumna i ciało jeden jest człowiek, tak Bóg i człowiek jeden jest Chrystus. Który cierpiał dla zbawienia naszego, zstąpił do otchłani, trzeciego dnia zmartwychwstał. Wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, stamtąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Na Którego przyjście wszyscy ludzie zmartwychwstaną z ciałami swoimi, i zdadzą rachunek z uczynków swoich. A którzy dobrze czynili pójdą na żywot wieczny, którzy zaś źle na ogień wieczny. Ta jest wiara katolicka której jeżeli kto wiernie i mocno nie wyznaje, zbawiony być nie może.

Chalcedońska definicja wiary:
Chalcedońska Definicja Wiary jest owocem Soboru Chalcedońskiego z 451 roku, największego w starożytności zgromadzenia biskupów zwołanego przez cesarza Marcjana w celu odwołania postanowień tak zwanego „Soboru Zbójeckiego”. Chalcedońska Definicja Wiary podejmuje przede wszystkim kwestię dwóch natur Chrystusa: ludzkiej i Boskiej, i potwierdza, że wcielony Syn jest prawdziwie Bogiem i człowiekiem – jedną osobą z dwoma naturami.

Zgodnie ze świętymi Ojcami wszyscy jednomyślnie uczymy wyznawać, że jest jeden i ten sam Syn, Pan nasz Jezus Chrystus, doskonały w Bóstwie i doskonały w człowieczeństwie, prawdziwy Bóg i prawdziwy człowiek, złożony z duszy rozumnej i ciała, współistotny Ojcu co do Bóstwa i współistotny nam co do człowieczeństwa, „we wszystkim nam podobny prócz grzechu”, przed wiekami zrodzony z Ojca co do Boskości, w ostatnich czasach narodził się co do człowieczeństwa z Marii Dziewicy, Matki Bożej, dla nas i dla naszego zbawienia. Jednego i tego samego Chrystusa Pana, Syna Jednorodzonego, należy wyznawać w dwóch naturach: bez zmieszania, bez zmiany, bez podzielenia i bez rozłączenia. Nigdy nie zanikła różnica natur przez ich zjednoczenie, ale zostały zachowane cechy właściwe obu natur, które się spotkały, aby utworzyć jedną osobę i jedną hipostazę. Nie wolno dzielić Go na dwie osoby ani rozróżniać w Nim dwóch osób, ponieważ jeden i ten sam jest Syn, Jednorodzony, Bóg, Słowo i Pan Jezus Chrystus, zgodnie z tym, co niegdyś głosili o Nim Prorocy, o czym sam Jezus Chrystus nauczał i co przekazał nam Symbol
Ojców.

Wyznanie Wiary Reformowanych Katolików w Polsce:

1. Wierzymy w jednego prawdziwego, świętego i żyjącego Boga, który jest Stwórcą, Panem i Zbawicielem wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych. Jest On nieograniczony w mocy, mądrości, sprawiedliwości, dobroci i miłości, i zarządza łaskawie wszystkim dla dobra i zbawienia ludzkości, na chwałę swego imienia. Wierzymy, że jeden Bóg objawia siebie w Trójcy jako Ojciec, Syn i Duch Święty, różny lecz niepodzielny, odwiecznie jeden w swej istocie i mocy.

2. Wierzymy w Jezusa Chrystusa, prawdziwego Boga i prawdziwego człowieka, w którym boska i ludzka natura są ze sobą w sposób doskonały i niepodzielny zjednoczone. On jest wiecznym Słowem, które stało się ciałem, jednorodzony Syn Ojca, zrodzony z Marii Dziewicy mocą Ducha Świętego. Jako pokorny Sługa – żył, cierpiał i zmarł na krzyżu. Został pochowany, zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, by być z Ojcem, skąd powróci. Jest wiecznym Zbawicielem i Pośrednikiem, który wstawia się za nami i przez którego wszyscy ludzie będą osądzeni.

3. Wierzymy, że Bóg w Chrystusie świat ze sobą pojednał. Dobrowolna ofiara Chrystusa na krzyżu jest doskonałą i wystarczającą ofiarą za grzechy całego świata, zbawiającą człowieka od wszelkiego grzechu.

4. Wierzymy, że Jezus Chrystus zmartwychwstał w ciele jak zapowiedział. Poprzez jego zmartwychwstanie Bóg objawił swoją potęgę i moc a ludzkość została wskrzeszona i powołana do nowego życia.

5. Wierzymy w Ducha Świętego, który pochodzi od Ojca [i Syna] oraz jest współistotny z Ojcem i Synem. Przekonuje świat o grzechu, sprawiedliwości i sądzie. Prowadzi człowieka do społeczności Kościoła przez jego pełną wiary odpowiedź na Ewangelię. Pociesza, utrzymuje, wzmacnia i prowadzi wierzącego do pełni prawdy oraz działa w Kościele i świecie w sposób nieskrępowany.

6. Wierzymy, że Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu objawia Słowo Boga. Otrzymujemy je przez Ducha Świętego jako drogowskaz dla wiary i postępowania. Pismo Święte powinno być nieustannie głoszone, ale także studiowane i rozważane. Biblia powinna być interpretowana w oparciu o Tradycję, w świetle danego człowiekowi przez Stwórcę rozumu.

Kanon Pisma Chrześcijańskiego:
- Stary Testament: Rodzaju, Wyjścia, Kapłańska, Liczb, Powtórzonego Prawa, Jozuego, Sędziów, Ruth, l Samuela, 2 Samuela, l Królewska, 2 Królewska, l Kronik, 2 Kronik, Ezdrasza, Nehemiasza, Estery, Hioba, Psalmy, Przysłów, Koheleta, Pieśń nad Pieśniami, Izajasz, Jeremiasz, Lamentacje, Ezechiel, Daniel, Ozeasz, Joel, Amos, Abdiasz, Jonasz, Micheasz, Nahum, Habakuk, Sofoniasz, Aggeusz, Zachariasz, Malachiasz.

Są to księgi w pełni kanoniczne z których należy wyciągać zasady wiary i postępowania. Kościół w swojej historii doszukiwał się również Bożego objawienia, w księgach deuterokanonicznych, nie są one jednak uznawane ogólnie przez Kościół Powszechny.

- Nowy Testament: Ewangelie: Mateusza, Marka, Łukasza, Jana; Dzieje Apostolskie; Listy Pawła: do Rzymian, l do Koryntian, 2 do Koryntian, do Galatów, do Efezjan, do Filipian, do Kolosan, l do Tesaloniczan, 2 do Tesaloniczan, l do Tymoteusza, 2 do Tymoteusza, do Tytusa, do Filemona, List do Hebrajczyków, List Jakuba, l i 2 Listy Piotra, l, 2 i 3 Listy Jana, List Judy, Apokalipsa Jana.

Wszystkie te księgi są natchnione przez Boga i stały się zasadą wiary i życia, a Księgi deuterokanoniczne Kościół poddaje swoim wiernym jako dobre do ubogacania swojej wiary.

7. Wierzymy, że Chrystus powtórnie przyjdzie na świat by zakończyć historię i czas. Wierzymy, że człowiek pozostaje pod sprawiedliwym sądem Jezusa Chrystusa.

8. Wierzymy, że przed Bogiem nigdy nie możemy być zaliczeni do grona sprawiedliwych ze względu na nasze uczynki lub zasługi, jednakże skruszeni grzesznicy są usprawiedliwieni przez Boga jedynie przez wiarę w naszego Pana Jezusa Chrystusa.

9. Wierzymy, że odnowienie jest przemianą człowieka przez Jezusa Chrystusa w mocy Ducha Świętego, przy czym mamy udział w boskiej naturze i doświadczamy nowego życia. Przez takie narodzenie na nowo wierzący zostaje pojednany z Bogiem i uzdolniony do służby Jemu.

10. Wierzymy, że możliwe jest odpadnięcie od łaski i popadnięcie w grzech, ale nawet wówczas, dzięki Bożej łasce, możemy ponownie zostać odnowieni i usprawiedliwieni.

11. Wierzymy, że Kościół chrześcijański jest społecznością wszystkich prawdziwie wierzących, pozostających pod przywództwem Chrystusa. Wierzymy, że jest on jeden, święty, apostolski i powszechny. Wierzymy, że Kościół jest za razem charyzmatyczny i hierarchiczny. Jest społecznością zbawiającą, w której zwiastowane jest Słowo Boże przez powołanych przez Boga ludzi, a sakramenty są należycie sprawowane, zgodnie z postanowieniem samego Chrystusa. Kościół, utrzymywany jest w dyscyplinie przez Ducha Świętego, istnieje w celu utrzymania uwielbienia, budowania wiernych i zwiastowania dobrej nowiny.

12. Wierzymy, że Kościół to rzeczywistość ziemska i niebiańska. W Chrystusie jest wszelka komunia pomiędzy ludźmi, którzy w Chrystusie są oczyszczeni i równi. Dzięki Niemu wszyscy możemy być w łączności z sobą i nawzajem sobie pomagać na drodze do Królestwa Bożego. Łączność w Chrystusie zapewnia nas o wspólnej modlitwie Kościoła na ziemi i w niebie.

13. Wierzymy, że sakramenty, ustanowione przez Chrystusa, są widzialnymi znakami, niewidzialnej łaski, Bożej miłości względem nas. Są znakami łaski, przez które Bóg uwidacznia w nas swe dzieło, ożywiając, wzmacniając i potwierdzając naszą wiarę. Bezpośrednio przez Pana naszego Chrystusa ustanowione zostały dwa sakramenty, a mianowicie Chrzest i Komunia Święta.

- Wierzymy, że Chrzest oznacza wejście do społeczności wierzących i jest demonstracją nowego narodzenia w Chrystusie Jezusie i znakiem wejścia na drogę chrześcijańskiego życia. W Chrzcie człowiek zostaje zanurzony w Bożej istocie oraz śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa.

- Wierzymy, że w Komunii Świętej karmimy się ciałem i krwią naszego Pana Jezusa Chrystusa, który jest w Niej obecny w sposób rzeczywisty. Nie dociekamy jednak w jaki sposób się to dokonuje i trwa. Jezus postanowił by ciało i krew były spożywana przez wszystkich wierzących w Chrystusa, dlatego do stołu Eucharystycznego dopuszczamy wszystkich chrześcijan którzy tego pragną.

- Wierzymy, że Kościół w swojej tradycji przechowuje również inne znaki Bożej łaski i wybrania. Są przydatne i dobre oraz przez wieki praktykowane i skuteczne. Są to: bierzmowanie (konfirmacja), spowiedź, małżeństwo (włączamy w to Świętą Unię), święcenia (ordynację do szczególnej posługi w Kościele) oraz namaszczenie chorych olejami.

- Inicjatorem sakramentów jest Bóg. By były one godnie sprawowane potrzebne jest zwiastowane podczas ich sprawowania Słowo Boże, znak sakramentu, modlitwa wspólnoty oraz co najważniejsze działający w Kościele Duch Święty.

14. Wierzymy, że Bóg każdego człowieka powołał do życia wiecznego i chwały. Uzdolnił go do poszukiwania Jego obecności w życiu, obdarował go jednak ze względu na wielką miłość wolnością- wolną wolą w której to człowiek się opowiada za Bogiem lub przeciw Niemu. Życie wieczne w Niebie czeka tych którzy opowiedzieli się za Bogiem.

15. Wierzymy, że Bóg nas Kocha i zależy Mu na nas i na naszym szczęściu. Okazuje nam dobroć i obdarza pełnią życia w Chrystusie. Dlatego wyznajemy, że każdy człowiek bez względu na jego stan posiadania, płeć, orientację seksualną, rasę, wiek, stan zdrowia, narodowość itp. Ma prawo uczestniczyć w pełni życia wspólnoty. Jako ludzie jesteśmy powołani do realizowania powierzonych nam darów i życia w świętości którą wskazał Jezus Chrystus.

Wierzymy, że:

- Bóg Kocha każdą istotę bezwarunkowo i traktuje każdą osobę z równym szacunkiem i wartością.

- Bóg stworzył każdą osobę jako unikalną indywidualność z potencjałem do miłosnego związku z Bogiem i innymi ludźmi a ta miłość jest więzią doskonałości.

- Bóg podarował różnorodność w ludziach, która powinna być doceniana i wzbogacająca.

- Każda osoba ma prawo do podążania w wolnej woli ścieżką duchową do Boga.

- Każda osoba ma specjalne dary, talenty i zadania, które zostały jej przydzielone przez Boga, i które powinny być używane do służby Bogu i ludziom.

- Bóg chce byśmy urzeczywistniali Dobrą Nowinę o Jezusie Chrystusie w naszym życiu i w świecie.

- Kościół to rzeczywistość ziemska i niebiańska i razem z tymi którzy nas wyprzedzili do Domu Ojca możemy trwać na modlitwie i w uwielbieniu Boga przed Jego tronem w Niebie.